Anna Knysok

Życiorys

Ukończenie liceum medycznego w 1970 roku oraz studia na Wydziale Psychologii i Pedagogiki w 1980 roku na Uniwersytecie Śląskim stanowił ważny krok w karierze Anny Knysok. W okresie od 1970 do 1990 roku pełniła rolę psychologa i pielęgniarki w Szpitalu Miejskim w Chorzowie, gdzie angażowała się w opiekę zdrowotną pacjentów. Szczególną odwagą wykazała się we wrześniu 1980 roku, kiedy to przystąpiła do Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Po wprowadzeniu stanu wojennego działała w podziemiu, kolportując nieoficjalne wydawnictwa.

W okresie od kwietnia do lipca 1983 roku przebywała w areszcie, a po zwolnieniu na mocy amnestii wróciła do aktywności społecznej. W latach 1982–1988 była współorganizatorką mszy za ojczyznę, które odbywały się w parafii św. Jadwigi Śląskiej w Chorzowie, co miało ogromne znacznie dla lokalnej społeczności.

Jej zaangażowanie w politykę rozpoczęło się, gdy została posłem na Sejm X kadencji z ramienia Komitetu Obywatelskiego, a następnie w I kadencji z ramienia Partii Chrześcijańskich Demokratów. W rządzie Jerzego Buzka zajmowała stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia, gdzie była m.in. współautorką reformy służby zdrowia, wprowadzającej kasy chorych. Należała do różnych organizacji, w tym PChD, Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów oraz Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego – Ruchu Nowej Polski.

W kolejnych latach Anna Knysok objęła stanowisko zastępcy dyrektora, a później dyrektora Zespołu Szpitali Miejskich w Chorzowie. Aktywnie uczestniczyła w pracach Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego oraz Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Jej działalność objęła również członkostwo w Klubie Inteligencji Katolickiej i Stowarzyszeniu Wolnego Słowa, jak i aktywności w organizacjach charytatywnych.

W 2011 roku odznaczona została Krzyżem Wolności i Solidarności, co stanowi uhonorowanie jej działalności w obszarze obrony praw człowieka i wolności obywatelskich. W jej życiu i pracy widać silnego ducha zaangażowania w sprawy społeczne i zdrowotne, co pozostawia trwały ślad w świadomości zbiorowej.