Paweł Komander

Życiorys

Paweł Komander przyszedł na świat w rodzinie górniczej, co miało wpływ na jego późniejsze życiowe wybory. W czasie I wojny światowej wstąpił do wojska niemieckiego, a po jej zakończeniu, w grudniu 1918 roku, powrócił na Górny Śląsk. Tam rozpoczął swoją karierę w hucie „Falva”.

Wkrótce po powrocie do domu, w 1918 roku, związał się z Komunistyczną Partią Niemiec. Jego działalność przyczyniła się do formowania Komunistycznej Partii Górnego Śląska, gdzie był jednym z czołowych działaczy. Warto zaznaczyć, że Komander był przeciwny powstaniom śląskim i aktywnie wchodził w skład „Komitetu 21”.

W 1927 roku został wybrany na zastępcę członka Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Polski. W maju 1930 roku, wspólnie z Józefem Wieczorkiem, został wybrany na komunistycznego posła do Sejmu Śląskiego. Ubiegał się o mandat z listy Bloku Jedności Robotniczo-Chłopskiej, który sprawował do września 1930 roku, kiedy to Sejm II kadencji został rozwiązany.

Po wygaśnięciu mandatu i obawach związanych z aresztowaniem przez polską policję, Komander postanowił opuścić Polskę. Najpierw udał się do Zabrza, a następnie osiedlił się w Berlinie, skąd ostatecznie przemieścił się do ZSRR.

Niestety, jego losy zakończyły się tragicznie. W 1937 roku został aresztowany wraz z rodziną przez NKWD, a w 1945 roku otrzymał wyrok śmierci. Dopiero w 1956 roku Sąd Najwyższy ZSRR podjął decyzję o jego rehabilitacji, uznając go za niesłusznie skazany.